Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Ελλάδα – Greece / Hellas’ Category

25398313_10156204143854208_6786371706003444794_o

Κάθε χρόνο, στον αγώνα “Fjällräven Polar” συμμετέχουν μόνο 20 άνθρωποι, οι οποίοι θα διασχίσουν τον Αρκτικό Κύκλο με έλκηθρο. Ο Βαγγέλης Βασιλειάδης, τα κατάφερε να βγει πρώτος σε ψήφους στη Μεσόγειο, και 10ος στον κόσμο προκειμένου να φτασει ως τον Αρκτικό κύκλο σε ένα απίστευτο ταξίδι – περιπέτεια με έλκηθρο.

Η Ελλάδα θα είναι στο Fjällräven Polar ανάμεσα σε 20 ακόμη χώρες

Ο αγώνας “Fjällräven Polar” είναι μια διαδρομή 300 χιλιομέτρων και έξι ημερών με έλκηθρο, μέσα από τα παγωμένα δάση της Νορβηγίας και της Σουηδίας, σε συνθήκες πολικού ψύχους και με διαμονή σε σκηνές!

“Έχω γυρίσει σχεδόν όλη την Ευρώπη και μάλιστα καποιες χώρες τις έχω επισκεφθεί απο 4 και 5 φορές. Πρέπει να έχω κάνει πάνω απο 100 ταξίδια στο εξωτερικό για να αναζητήσω την μυρωδιά και την ατμόσφαιρα ενός άλλου πολιτισμού. Σκοπός μου είναι να γυρίσω κυριολεκτικά όλον τον κόσμο!”

Advertisements

Read Full Post »

eiste-egklimaties-anonymous-kiriksan-polemo-stin-elliniki-kivernisi-2.png

Νέο χτύπημα από τους Έλληνες χάκερς – Καλούν σε συστράτευση τους Anonymous όλου του πλανήτη – «Είμαστε ανίκητοι, δεν σας φοβόμαστε».

Συνέχεια στις επιθέσεις κατά της ελληνικής κυβέρνησης υπόσχονται οι Anonymous Greece, με νέο μήνυμα στο Facebook.

Με αφορμή την έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, οι χάκερς διαμηνύουν προς την κυβέρνηση ότι ο πόλεμος εναντίον τους δεν θα σταματήσει, ενώ παράλληλα στέλνουν μήνυμα συμπαράστασης στον ελληνικό λαό.

Δείτε τι έγραψαν οι Anonymous στο Facebook:

«Όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Ενωμένοι είμαστε ανίκητοι.

Έρχεται η κυβέρνηση και ανακοινώνει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς χωρίς την έγκριση του λαού. Και θέλετε να πείτε ότι αυτό είναι δημοκρατία;

Ο κάθε Έλληνας σκοτώνεται καθημερινά στην δουλειά του για ένα κομμάτι ψωμί ώστε να μπορεί να θρέψει την οικογένειά του! Και έτσι έρχονται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί για να πάρουν τα σπίτια τους που με τόσο κόπο και πόνο τα έχουν αποκτήσει! Εσείς είστε οι εγκληματίες! Ο λαός δεν σας φοβάται και εμείς είμαστε δίπλα τους. Ο πόλεμος εναντίον σας δεν θα σταματήσει!»

#AnonymousGreece

Με νέο τους μήνυμα το βράδυ της Παρασκευής, οι Anonymouus Greece καλούν σε συστράτευση κατά της ελληνικής κυβέρνησης τους χάκερς όλου του πλανήτη!

«Έριξαν» τη σελίδα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών

Σοβαρό πλήγμα κατάφεραν οι Anonymous Greece, αφού κατάφεραν να ρίξουν τη σελίδα των ηλεκτρικών πλειστηριασμών στην Ελλάδα.

Στο μήνυμά τους οι Anonymous Greece προειδοποιούν την ελληνική κυβέρνηση για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τη χαρακτηρίζουν αρπακτικά.

Αναλυτικά το μήνυμα των Anonymous Greece

«Αγαπητή ελληνική κυβέρνηση,

στην χώρα όπου η πρόσβαση στην Υγεία κατάντησε πολυτέλεια για τον φτωχό, η ανάλγητη διοίκηση του ΕΟΠΥΥ αρνείται να καλύψει τα έξοδα μετάβασης της μικρής Νεφέλης στο εξωτερικό, ώστε να αντιμετωπιστεί η σοβαρή ασθένειά της.

Η ώρα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών πλησιάζει, όλα τα ξένα κοράκια έχουν πάρει θέση και περιμένουν πώς και πώς να αρπάξουν τις περιουσίες των φτωχών Ελλήνων πολιτών!

Αρπακτικά νομίζετε ότι θα σας αφήσουμε να το κάνετε; Αν νομίζετε πως ναι, είστε πολύ γελασμένοι, σύντομα θα πάρετε την απάντηση από τους Anonymous Greece για να δείτε τη δύναμη των Ελλήνων!

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Κυβερνητικοί μασόνοι και μη θα τα πούμε σύντομα.

Υ.Γ. Υπολογίσατε χωρίς τον ξενοδόχο. Σύντομα θα σας δώσουμε τα «κλειδιά στο χέρι»».

Λίγες ώρες αργότερα οι Anonymous Greece με νέο μήνυμά τους μέσω του Facebook ανέφεραν “Κανένα σπίτι δεν θα αγγίξετε! Greek Government, be ready. Έρχονται πολλά”.

Κανένα σπίτι δεν θα αγγίξετε! Greek Government, be ready. Έρχονται πολλά! #AnonymousGreece

Δημοσιεύτηκε από Anonymous Greece στις Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Πηγή: newsbomb.gr

Read Full Post »

Άλλο ένα «ινδοευρωπαϊκό» παραμύθι κατέρρευσε καθώς πριν λίγους μήνες αποδείχτηκε η συνέχεια και η αυτοχθονία του Ελληνισμού κάτι που φυσικά δεν βολεύει τους εχθρούς που με διάφορους τρόπους επιχειρούν να «κοντύνουν» την Ιστορία του

 Το DNA μίλησε και όπως πάντα δεν ψεύδεται. 

Φως στον μυστηριώδη αρχαίο μινωικό πολιτισμό της Κρήτης, αλλά και στον αντίστοιχο λαό στην ελληνική ηπειρωτική χώρα, τους Μυκηναίους. Ο μινωικός πολιτισμός υπήρξε περίπου από το 2600 μέχρι το 1100 π.Χ., ενώ οι Μυκηναίοι έζησαν περίπου από το 1700 μέχρι το 1050 π.Χ. όπως αναφέρει το indeepanalysis.gr

Προσοχή! Η έρευνα δημοσιεύθηκε από το αμερικανικό Fox News 

Να ποσθέσουμε ότι βάση της ελληνικής Μυθολογίας που είναι η αρχέγονη Ιστορία του Ελληνισμού υπό μορφή… κώδικα, ο Δώρος, ο Ίωνας, ο Αίολος και ο Αχαιός ήταν άμεσοι συγγενείς.

Για την ακρίβεια ο Έλληνας ο οποίος είναι ο γενάρχης της ελληνικής Φυλής γέννησε τον  Δώρο (γενάρχη των Δωριέων), τον Ξούθο (γενάρχη Ιώνων και Αχαιών που είναι το ίδιο φύλο σχεδόν) και τον Αίολο (οι Αιολείς). Aπό τον Ξούθο γεννήθηκαν ο Ίωνας και ο Αχαιός και προέρχονται οι Ίωνες και οι Αχαιοί

Είναι σαφές λοιπόν ότι για τους αρχαίους Έλληνες δεν υπήρχαν «κάθοδοι» Αχαιών και Δωριέων και άλλες ιστορίες που κάποιοι τις επέβαλαν ως θέσφατα και διδάσκονται ακόμα και στα ελληνικά σχολεία!

Οι Μίνωες για χρόνια προβλημάτιζαν τους ιστορικούς. Ήταν ένας λαός που δημιούργησε το πρώτο σύστημα γραφής και έχτισε πελώρια και περίπλοκα ανάκτορα με εντυπωσιακή τέχνη, αλλά φαινόταν να έχει εμφανιστεί από το πουθενά.

Τώρα όμως, ερευνητές από το Max Planck Institute for the Science of Human History και η Ιατρική Σχολή του Harvard έκαναν έρευνες σε αρχαίο DNA για να βρουν απαντήσεις.

Ανάλυσαν γονιδιακά στοιχεία από 19 άτομα, συμπεριλαμβανομένων Μινώων, Μυκηναίων, έναν από τη νεολιθική αρχαία Ελλάδα, και άτομα της Εποχής του Χαλκού από τη Νοτιοδυτική Ανατολία, που βρίσκεται στην Τουρκία, σήμερα. Συγκρίνοντας, στη συνέχεια, τις πληροφορίες που άντλησαν με προηγούμενα δεδομένα από περίπου 3.000 ανθρώπους, αρχαίους και σύγχρονους, μπόρεσαν να βρουν τις σχέσεις μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι Μίνωες είναι γενετικά πολύ όμοιοι με τους Μυκηναίους. Άτομα και από τους δύο πολιτισμούς έχουν κοινό πάνω από το 75% της καταγωγής τους με αγροτικό πληθυσμό που ζούσε στην Ελλάδα και τη Δυτική Τουρκία κατά τη Νεολιθική περίοδο.

«Αυτό είναι πολύ σπουδαίο – πρόκειται για γενετική συνέχεια με τους πρώτους αγρότες της Ευρώπης – εγκαταστάθηκαν στην περιοχή περίπου 4.000 χρόνια πριν τους Μίνωες και τους Μυκηναίους», επισημαίνει η Δρ. Alissa Mittnik, ερευνήτρια στο Max Planck Institute for the Science of Human History.

«Αυτό προκαλεί έκπληξη, διότι οι Μυκηναίοι από πολλές απόψεις ήταν πολιτισμικά διαφορετικοί από τους Μίνωες: η τέχνη τους και οι τάφοι τους είναι γεμάτοι όπλα, είχαν άλογα, άρματα και αυστηρή ιεραρχική δομή, επειδή έθαβαν τους αρχηγούς τους με πολύ μεγάλες ποσότητες χρυσού και έχτιζαν τις “κυκλώπειες” ακροπόλεις τους με πελώρια ασβεστολιθικά τούβλα», προσθέτει ο Ιωσήφ Λαζαρίδης, μεταδιδακτορικός υπότροφος στην Ιατρική Σχολή του Harvard. «Οι ύστεροι Μυκηναίοι συνήθως ταυτίζονταν με τους Αχαιούς της ομηρικής Ιλιάδας, που ήταν αυτοί που κυρίευσαν την Τροία».

Ο κ. Λαζαρίδης εξήγησε ότι το υπόλοιπο της καταγωγής των Μινώων και των Μυκηναίων προήλθε από την Αρμενία, τη Γεωργία και το Ιράν. Η καταγωγή των Μυκηναίων επίσης φτάνει μέχρι και την Ανατολική Ευρώπη και τη Σιβηρία, ενώ επεσήμανε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες γενετικά είναι αρκετά όμοιοι με τους Μυκηναίους.

«Οι Μίνωες και οι Μυκηναίοι δεν είχαν κάποια ξεχωριστή καταγωγή: δημιουργήθηκαν από το ίδιο “υλικό” όπως άλλοι λαοί από την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Έτσι, δεν μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα γιατί αυτοί οι πολιτισμοί άνθισαν χιλιάδες χρόνια πριν, αλλά μπορούμε τουλάχιστον να ρίξουμε λίγο φως στο ποιοι ήταν και από πού ήρθαν», αναφέρει ο κ. Λαζαρίδης.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Nature.

Read Full Post »

23621261_10155999772499781_3030550827222985593_n.jpg

Όλες οι Ευρωπαικές πόλεις έχουν χτιστεί δίπλα στα ποτάμια τους, με το αποτέλεσμα να είναι μοναδικό.

Εμείς τα μπαζώσαμε παίρνοντας μίζες… Αν δεν τα ανοίξουμε ΑΜΕΣΑ κάθε χρόνο θα θρηνούμε θύματα

Όλο το άρθρο και παλαιές φωτογραφίες εδώ

http://www.mixanitouxronou.gr/sta-teli-tou-19ou-eona-dieschizan-to-lekanopedio-700-chimarri-potamia-ke-riakia-i-odos-stadiou-itan-potami-ke-bazothike-mazi-me-ton-archeo-iliso-iridano-ke-kiklovoro-apo-tote-sinechia-vouliazou/

Read Full Post »

Read Full Post »

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, τρεις η ώρα το πρωί·

οι στιγμές των ρολογιών καρφωμένες στο σκοτάδι·

κι’ ως να άνοιξαν οι πύλες, απ’ τους φύλακες του Άδη,

σαν ο Γκράτσι πήγε νά ’βρει των Ελλήνων την ψυχή.

 

Κι’ ως να εδάκρυσε η μέρα ξημερώνοντας βουβή,

σαν ο ίσκιος της τραβούσε κατά κει που λάμπει ο ήλιος

ενδοξότατος, τρανός, απ’ τ’ αθάνατο το σφρίγος

που, στου Έλληνα – φωτός, φωτοανεξάντλητη ροή –

 

δόξης στέφανο ηλιόπρεπα φορεί στην κεφαλή,

και μετέωρη εστάθη, μόνο λίγο, πριν χαράξει,

των Ελλήνων την περφάνεια, για να δει και να θαυμάσει:

θαλερή, χρυσανταυγίζουσα, ξανά, φεγγοβολή.

 

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη. Και η ελπίδα ζει ξανά·

θαρρετή, ζωντανεμένη, στην Ευρώπη μία κόχη

που η άμοιρη εθαμβώθη, απ’ την άρνηση με τ’ ΟΧΙ,

απ’ τα χείλη που ειπώθη του Ιωάννη Μεταξά.

 

Χρόνια πριν, ο νέος «Καίσαρ» στη Μεσόγειο αλυχτά,

στα νερά της τη θωριά του – την κυνός – ολογεμάτος,

με όνου χάρη καθρεφτίζει, μοναχός κι’ όλο φευγάτος,

τους λαούς της φοβερίζει, με την αίγλη του μεθά.

 

Μα δειλός μέσα στο θράσος, σα μιλά με τους Ρωμιούς,

περί άλλων σαν τυρβάζει, ωσάν Νέρωνας ομοιάζει,

κι’ αν τους τάζει πετραχήλια και λαγούς και οργιάζει,

προσπαθεί να τους κοιμίσει, μην τους εύρει ξυπνητούς.

 

Κι’ έτσι άνανδρος πως είναι, στου Αυγούστου τα μισά,

εις της Τήνου το λιμάνι, στα κρυφά και με υπουλία,

ωσάν κλέφτης κι’ ίδιος ψεύτης – μια βαριά ιεροσυλία –

στη γιορτή της Παναγίας, του σαράντα τη χρονιά,

 

κει που σύσσωμο το Έθνος την Παρθένο του υμνεί,

κι’ απαράλλαχτα όπως πάντα την ψυχή του αναπέμπει,

ο Μπενίτο Μουσολίνι, μοχθηρός, σαν γύπας φέγγει,

ύπουλα, δειλά κι’ ανοίκεια, μ’ ούτε καν λίγη ντροπή,

 

τον τορπιλισμό της Έλλης βρήκε πράξη «ηρωική»,

με συνέπεια στο ψεύδος και στο όνειδος που πλέει

ως φελλός μέσα σ’ αυτό – δυσωδία αποπνέει –

να διαπράξει ως φόρο μίσους, στην Ελληνική ψυχή.

 

Γιατί ο άλλος «Αυτοκράτωρ», απ’ τα μέρη του βορρά,

χωρίς Ντούτσε να ρωτήσει, κάνοντάς τον να σιωπήσει,

πήρε φόρα, και το άρμα του σαν Κένταυρος τροχίζει,

και τις χώρες της Ευρώπης καταπίνει στη σειρά.

 

Κι’ ως ο νέος Καίσαρ είδε την Ευρώπη να λυγά,

και του εφάνηκε πως χάνει τη μεγάλη ευκαιρία

πίτα έτοιμη να χάψει, ξαφνικά, με μαεστρία,

στα καλά του, πήρε θάρρος, και τον πόλεμο αρχινά.

 

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη. Πριν να ’ρθεί το πρωινό,

με το Γκράτσι πρεσβευτή, και θαρρώντας το παιχνίδι,

στην Ελλάδα πως θα μπει και πως έχει φτάσει ήδη,

τελεσίγραφο πολέμου στέλνει στον πρωθυπουργό.

 

Μα η απάντηση εγνωσμένη: Ένα ΟΧΙ βροντερό –

Ένα ΟΧΙ σαν αγέρας που ελεύθερος σφυρίζει

και που, όταν χρειαστεί, ως θεόρατος μουγκρίζει –

σαν το σάλπισμα της μοίρας των Ελλήνων, το ιερό

 

που δεν ζει κάτω απ’ τον μαύρο ή τον κόκκινο ζυγό

του στυγνού του φασισμού και του ναζισμού τη βία,

τη σκλαβιά δεν την αντέχει, πολεμά για ελευθερία,

δεν φοβάται Συμπληγάδες, τις νικά όπως η Αργώ.

 

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, στων συνόρων τη γραμμή,

στης Ηπείρου τις κορφές κι’ ως της Πίνδου μας τα όρη,

με βροχή κατακλυσμιαία, παγωνιά και ξεροβόρι,

μας εκάλεσε η μοίρα για σκλαβιά ή για τιμή.

 

Μες στην ίδια εκειά τη νύχτα ξανακούστηκε δια μιας,

ως οι άνθινες σταγόνες που μετέωρες στεκόνταν –

ιστορίας υποψία – ωσάν χείμαρρος γεννιόνταν,

το “αέρα” των Ελλήνων – Φύγε ξένε, δεν περνάς.

 

ΟΧΙ ανέκραξαν και πάλι, ΟΧΙ στον κατακτητή –

το ελεύθερο το πνεύμα των Ελλήνων κι’ αν ’ποστάσει,

ζωντανεύει θεριεμένο, όταν πρόκειται να δράσει –

ΟΧΙ στη σιγή του ανέμου, δεν μας πάει τέτοια ντροπή.

 

Και με μια πνοή το Έθνος, σε μια ’νάταση υψηλή,

Θερμοπύλες, Μαραθώνες, λευτεριά για σε διψώντας,

και το Κούγκι και το Σούλι, τα Ψαρά με σε τιμώντας,

εστεφάνωσε και πάλι την Ελληνική ψυχή.

 

Την ψυχή του εικοσιένα, την ψυχή της κλεφτουριάς –

την ψυχή της Αλαμάνας, που και πάλι στέκει ολόρτη,

την ψυχή του Βαλτετσίου, που σε μια στιγμή αψηλώθη –

που δεν άντεξε ποτέ της το ζυγό, ζυγό σκλαβιάς.

 

Ως η θάλασσα που αφρίζει σαν κτυπά σ’ ακροβραχιά,

απ’ το Ιόνιο στο Καλπάκι, κι’ από κει έως τις Πρέσπες,

στη Γραμπάλα με τη λόγχη, χαλασμός μέσα σε σφαίρες,

ξεχυθήκαν οι λεβέντες, της Ελλάδος γης παιδιά.

 

Μες στη φλόγα του πολέμου, των Ελλήνων οι βλαστοί,

τί κι’ αν λίγα μέσα είχαν μπρος στη σέσουλα του ολέθρου,

τι’ κι’ αν λίγοι ήσαν – είχαν την τιμή ιερού πολέμου –

για τη νίκη ξεκινήσαν, με μια θέληση σκληρή.

 

Στης Ηπείρου εκεί το βλέμμα που αετίσιο αιμορραγεί,

Ηπειρώτισσες μανάδες, αδελφές μαζί και κόρες,

με προμήθειες στον ώμο, στην ψυχή ως Μυρμιδόνες,

στην ομίχλη, στην αντάρα, στο λυγμό πνιγμοσιγή,

 

μα καθρέφτισμα η ματιά τους, φλόγας ήλιου ιερής,

τα εφόδια ρυμουλκούνε στην πυροβοή της μάχης,

και κουράγιο, παρηγόρια, στο αντιφέγγισμα της λάμψης,

στο στρατιώτη τα προσφέρουν, φυλαχτό της άγιας γης.

 

Απ’ το αίμα, το μπαρούτι, τις φωνές, τους στεναγμούς,

κι’ απ’ τους «Fanti della morte», τους στρατιώτες του θανάτου

που δεν έμεινε κανείς τους στη Γραμπάλα κι’ ως κει κάτου,

εραγίσανε κι’ οι πέτρες μες στους τάφους τους υγρούς.

 

Εσαλέψαν μες στ’ ανέμου την αντάρα τη βαριά,

ωσάν έκρηξη ηφαιστείου που πολλά χρόνια κοιμάται,

μα όταν έλθει ο καιρός του αφυπνίζεται, βρυχάται,

τα ποτάμια, η γη, τα όρη, κι’ απορήσανε κι’ αυτά.

 

Η ψυχή του αντρειωμένου, η περήφανη ψυχή,

απ’ τους Άγιους Σαράντα, κι’ από κει ως το Τεπελένι,

στη Χιμάρα, Κορυτσά, στ’ Αργυρόκαστρου τα μέρη,

λευτεριά και δόξα σπέρνει μες στης μάχης την ορμή.

 

Εις της Πίνδου τις χαράδρες, τις κορφές, τις ρεματιές,

απ’ το Σμόλιγκα στο Γράμμο, μ’ ούτε ανάπαψη λιγάκι,

κι’ ως τη Φούρκα που ματώνει απ’ το στήθος του Δαβάκη,

φεγγοβόλησαν μ’ ανδρεία και αστράψαν οι ματιές.

 

Και καθώς του Ντούτσε η αίγλη θρυμματίστηκε με μιας

και το γόητρό του ετρώθη στα βουνά της Σαμαρίνας,

ο στρατός του «μέγα» Φύρερ, της σεπτής Μακεδονίας

εναντίον και της Θράκης, ξιφουλκήζει μονομιάς.

 

Και θα είχε ίδιο τέλος, ως ο άλλος μολευτής,

θα πλανιόταν αιωνίως στα οχυρά και στα λαγκάδια,

ωσάν μόλεμα που χάσκει, σαν κορμιά που μένουν άδεια,

αν δε λύγιζαν οι Σέρβοι προς βορράν της Γευγελής.

 

Μα και πάλι η πλάση όλη αφουγκράζεται, γρικά,

ξεπετιέται, αναθαρρεύει, τη ματιά πετά στα ύψη,

κει που Πάνθεο ηρώων της Ελλάδος κλειούν στα χείλη

τις μολπές ελευθερίας στη γραμμή του Μεταξά.

 

Και η δόξα, αν και μόνη, στις υπόγειες στοές,

εις του Ρούπελ τα λιοντάρια και στου Λίσσε την περφάνεια,

στου Περιθωριού τη λάμψη, και στου Εχίνου τα διαμάντια,

αποκαμωμένη ζώνει τις σεπτές τις κεφαλές.

 

Μα και η Λεβεντογέννα, η κορφή του ουρανού,

φυλακάτορας του Νότου και φρουρά της Μεσογείου,

παλικαροσύνης θρέμμα κι’ αρχοντιά ζωής δια βίου,

αστραπτοβογκά με τόλμη που δε βάζεις κατά νου.

 

Κι’ η Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη, ξεδιπλώνεται, πετά,

κι’ αν για λίγο τρεμοπαίζει, αντιστέκεται και γέρνει

παρ’ ευθύς μόνο μπροστά, και ξανά το άρμα σέρνει,

εις τον Όλυμπο ανεβαίνει και τη δόξα χαιρετά.

 

Κι’ απ’ τις Πίνδου τα φαράγγια, τις ψηλές βουνοτραχιές,

τώρα πια σε κάθε ράχη και σε κάθε μια ραχούλα,

στα Ελληνόπουλα που θέλουν λευτεριά – μην είναι δούλα –

ξαναζήσανε και πάλι και χτυπήσαν οι καρδιές.

 

Οι καρδιές που μόνο αίμα, αίμα αγνό Ελληνικό,

ποταμό πνοής ενδόξου, κι’ από στήθη ρωμαλέα

που δε σκιάχτηκαν στα σχέδια του εχθρού τ’ αβυσσαλέα,

είχαν να προσφέρουν τάμα στο βωμό τον ιερό.

 

Τάμα ανδρείας και θυσίας για τιμή και λευτεριά,

στους αιώνες νά ’ν’ μνημείο αρετής, υψίστου επαίνου

εις τον Έλληνα, Ηρώον θαυμασμού μαζί και αίνου,

τάμα με αίμα ζυμωμένο, κι’ από κόκαλα ιερά.

 

Και θα μένει εκεί για πάντα, σαν ο χρόνος θα περνά,

στ’ ουρανού τ’ απέραντα ύψη, ορθρινό μεστό του κλέους

των Ελλήνων που σ’ αυτούς προσβλέπουν, πλέον, μετά δέους,

τ’ όνομά τους μες στη σκέψη, να θυμίζει λευτεριά.

 

Λευτεριά! Είναι μια λέξη, λέξη πάντα Ελληνική –

που αμάλαγα κραδαίνει τη ρομφαία, ως θεία δίκη,

δίχως μίσος, μόν’ με πάθος, για ιερή δικαιοσύνη –

Εδωπέρα εγεννήθη και αιώνια θε να ζει!

 

Λευτεριά! Είναι μια λέξη, λέξη πάντα Ελληνική.

Εδωπέρα εγεννήθη και αιώνια Ναι! Θα ζει!

 

                                                                                                                                                                                                                                      Ιωάννης Παναγάκος

                                                                                                                                                                                                                   Σ.Σ.Ε./1971

                                                                                                                                                                                                                                                Δάσκαλος Σκακιού – Λογοτέχνης

                                                                                                                                                                   Μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

Read Full Post »

22538343_709436155918290_2111688515_n

Read Full Post »

Older Posts »